Πώς ο Μητρόπουλος προσπάθησε να γλιτώσει το πρόστιμο δηλώνοντας φτωχός

Νέες αποκαλύψεις για την πολύκροτη υπόθεση φοροδιαφυγής του ενός εκατομμυρίου από τον τέως αντιπρόεδρο της Βουλής στον κυριακάτικο Τύπο

Έγγραφα ντοκουμέντα που εγείρουν ζήτημα ηθικής τάξης για τον Αλέξη Μητρόπουλο σχετικά με το σκάνδαλο φοροδιαφυγής που εμπλέκεται δημοσιεύει το «Έθνος της Κυριακής».

Από τα εν λόγω έγγραφα προκύπτει πως ο τέως αντιπρόεδρος της Βουλής εμφανίστηκε ως φτωχός ενώπιον της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών του υπουργείου Οικονομικών, προκειμένου να πετύχει αναστολή του προστίμου των 940.800,55 ευρώ που του έχει καταλογιστεί, ισχυριζόμενος πως τυχόν επιβολή του προστίμου θα καταστρέψει τον ίδιο και την οικογένειά του που βρίσκεται σε δεινή οικονομική θέση και ότι θα επέλθει κοινωνικός και πολιτικός του αποκλεισμός.

Η συγκεκριμένη διεύθυνση του ΥΠΟΙΚ είναι αρμόδια για να επιλύει προσφυγές πολιτών οι οποίοι επικαλούνται οικονομική αδυναμία και αποστολή της είναι να προστατεύει όσους είναι άποροι και δεν έχουν τη δυνατότητα να καταβάλλουν τα πρόστιμα.

Ερωτηματικά προκαλεί λοιπόν το γεγονός ότι η εν λόγω διεύθυνση έκανε δεκτή την προσφυγή του κ. Μητρόπουλου και αναβλήθηκε η καταβολή του προστίμου.

Υπενθυμίζεται ότι την περασμένη εβδομάδα, ο επίκουρος Εισαγγελέας Οικονομικού Εγκλήματος Γιάννης Δραγάτσης, ζήτησε την άρση της ασυλίας του βουλευτή προκειμένου να διερευνηθεί η υπόθεση φοροδιαφυγής.

Επιπλέον, έχει αποφανθεί πλέον για την υπόθεση το Διοικητικό Εφετείο Αθηνών, κρίνοντας ότι η υπόθεση δεν έχει παραγραφεί και ο κ. Μητρόπουλος οφείλει να καταβάλλει πρόστιμο ύψους 375.000 ευρώ.

• Πηγή: Έθνος της Κυριακής

Ψηφοδέλτια, debate και συνέντευξη Τσίπρα

Οι μέρες προς την εκλογική αναμέτρηση της 20ης Σεπτεμβρίου κυλούν χωρίς να μαθαίνουμε κάτι που δεν γνωρίζαμε ή, τέλος πάντων, δεν μπορούσαμε να φανταστούμε - με εξαίρεση ίσως τις μικρές εκπλήξεις και τις μεγάλες ανακατατάξεις στις λίστες των υποψηφίων των κομμάτων οι οποίες με σχετική δυσκολία επισημοποιούνται, ενδεικτικό κι αυτό της γενικής αμηχανίας.

Αν είναι κάτι καινούργιο σε αυτήν την προεκλογική περίοδο αυτό βρίσκεται στην απουσία διλήμματος. Για πρώτη φορά οι πολίτες δεν καλούνται να επιλέξουν πολιτική, αλλά εκείνον που θα την εφαρμόσει. Κάπως έτσι, ο Αλέξης Τσίπρας λέει ότι εκείνος, τουλάχιστον, εγγυάται την απαγκίστρωση της χώρας από το «παλιό». Οι της αντιπολίτευσης του αντιτείνουν ότι ο ίδιος αντιπροσωπεύει ξεπερασμένες αντιλήψεις, ενώ ο δεύτερος εν δυνάμει πρωθυπουργός, ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης, επιδεικνύει τη διάθεση της ΝΔ για συνεργασίες. Κάπως έτσι, στο ίδιο πνεύμα εθνικής συνεννόησης, ο Γιάννης Μπουτάρης κάλεσε ξανά τον κ. Τσίπρα να συμφωνήσει στην αναγκαιότητα μιας κυβέρνησης μεγάλου συνασπισμού, αλλά ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ αρνήθηκε και πάλι, λίγο προτού καθίσει στην «ηλεκτρική καρέκλα» της καθιερωμένης μεν δύσκολης δε συνέντευξης Τύπου της ΔΕΘ.

• Πηγή: http://www.protagon.gr/

Ευτυχώς που έχουμε χιούμορ! Αυτό μας σώζει...

Δυο προεκλογικά σποτ με χιούμορ. Κάτι είναι κι αυτό

Το σποτ της ΛΑΙΚΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ...



Το σποτ των ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

«Άιντε να σταθώ στα πόδια μου, μετά από τόσα χτυπήματα»... Μεγάλες αλήθειες!

Το τραγούδι του Λεωνίδα Μπαλάφα και του Γιώργου Ζερβάκη έχει φθάσει κοντά στα 1.500.000 views και έχει προκαλέσει συζητήσεις για το θέμα του, που είναι οι εκλογές και οι  ψεύτικες εξαγγελίες των πολιτικών.

Οι στίχοι του Λεωνίδα Μπαλάφα όσο και οι εικόνες του Θοδωρή Παπαδουλάκη προκαλούν ρίγος καταφέρνοντας να περιγράψουν την ψυχολογία των Ελλήνων.

Κόμματα και οργανώσεις προσπάθησαν να οικειοποιηθούν το βίντεο αλλά ο Λεωνίδας Μπαλάφας ξεκαθάρισε από το προφίλ του στο Facebook ότι ποτέ δεν ήταν σε κάποιο κόμμα και ούτε έχει κάνει συναυλίες σε εκδηλώσεις τους.

Γιατί επιλέγουμε ακατάλληλους υποψήφιους;

Αλήθεια, γιατί τόσοι υποψήφιοι εμφανώς ακατάλληλοι να διαχειριστούν τις τύχες μας, άνθρωποι που όταν μιλούν στα τηλεοπτικά πάνελ δείχνουν αμαθείς, γραφικοί ή βαθιά διαταραγμένοι, μπαίνουν τις τελευταίες δεκαετίες πανηγυρικά στη Βουλή των Ελλήνων; Τι είναι αυτό που ωθεί τον Έλληνα ψηφοφόρο να στελεχώνει το Κοινοβούλιο ακόμη και με λούμπεν ή κακοποιία στοιχεία, και να εναποθέτει στα χέρια τους το μέλλον της πατρίδας;
Μήπως είναι από διάθεση να γελοιοποιήσουμε και να εξευτελίσουμε τους θεσμούς; Μήπως είναι από αδυναμία να αξιολογήσουμε ορθά ποιος αξίζει και ποιος όχι να βρίσκεται στα βουλευτικά έδρανα; Γιατί αλήθεια, παρά τα παθήματά μας, παραμένουμε τόσο ανώριμοι ψηφοφόροι;
Ο ώριμος ψηφοφόρος αναζητά στις προεκλογικές εξαγγελίες τις πληροφορίες και τα επιχειρήματα που θα τον πείσουν ότι ένας πολιτικός έχει τη δυνατότητα να προσφέρει στη χώρα. Ταυτόχρονα παρακολουθεί συστηματικά το έργο και την κοινοβουλευτική δράση των υποψηφίων και μελετάει, πριν επιλέξει, τα προγράμματα των κομμάτων.
Ο ανώριμος ψηφίζει παρορμητικά ή στη βάση επικοινωνιακών εντυπώσεων. Μπορεί για παράδειγμα να αποφασίσει τι θα ψηφίσει επηρεασμένος από ανταλλαγές εξυπνακίστικων δηλώσεων ανάμεσα σε πολιτικούς αντιπάλους, από λασπολογία ή από αναρτήσεις κουτσομπολίστικου χαρακτήρα για το παρελθόν και την προσωπικότητα γνωστών υποψηφίων.
Η πολιτική, ως έλλογη διαχείριση επειγόντων κοινωνικών προβλημάτων, είναι πιο κοντά στην επιστήμη απ' ό,τι στη θρησκεία, μα αυτό δεν φαίνεται να το συνειδητοποιούν όλοι. Γυρνώντας την πλάτη στην κοινή λογική, αρκετοί ψηφοφόροι επιδίδονται σε ένα θρησκευτικού τύπου «άλμα της πίστεως», κι εναποθέτουν τις ελπίδες τους πότε στον ένα και πότε στον άλλο πολιτικό, που με ένα μαγικό ραβδάκι θα δώσει τέλος στα βάσανά τους, χωρίς να εξηγεί ποια διαδικασία θα ακολουθήσει – με αποτέλεσμα συχνά να μην μπορούν ούτε οι ίδιοι οι ψηφοφόροι να αιτιολογήσουν πραγματικά την επιλογή τους.
Την ίδια στιγμή θεωρούν ότι ποιότητες όπως η επιθετικότητα ή ο τσαμπουκάς είναι σημαντικότερες για έναν ηγέτη από την ειλικρίνεια, την αυτογνωσία, την υπευθυνότητα, τις ειδικές οικονομικές ή διοικητικές γνώσεις, την εργατικότητα. Δεν αναζητούν κάποιον που θα τους εκπροσωπεί επάξια, αλλά έναν προστάτη που θα τους σώσει από εσωτερικούς κι εξωτερικούς εχθρούς, αληθινούς ή φανταστικούς.
Ζώντας σε μία χώρα όπου κανένας δημόσιος οργανισμός δεν εφαρμόζει συστηματικά κάποια μέθοδο αξιολόγησης, δημιουργείται σε ορισμένους η εντύπωση ότι «είναι όλοι ίδιοι». Συνεπώς, αρκετοί έχουν φτάσει να πιστεύουν ότι δεν υπάρχουν κριτήρια για να αποφασίσουμε ποιοι πραγματικά αξίζει να φέρουν τον τίτλο του Βουλευτή.
Κατά τη γνώμη τους, το ίδιο καλός μπορεί να είναι για τη δουλειά ένας διεθνούς κύρους πανεπιστημιακός, ένας πολύπειρος διοικητικός ή ένας κοινωνικός ερευνητής, με μια γραφική τηλεπερσόνα, έναν ηθοποιό της επιθεώρησης ή έναν αστρολόγο – αν μάλιστα συνδυάζει και τις τρεις τελευταίες ιδιότητες (όπως στην περίπτωση ενός πρώην Υφυπουργού) τόσο το καλύτερο!

• Της Εύας Στάμου από το http://www.athensvoice.gr/

Άλλο ένα μικρό παιδάκι πέθανε στο βαθύ σκοτάδι του Αιγαίου

Πριν μερικές ώρες ξεψύχησε άλλο ένα μωράκι, ηλικίας σχεδόν δύο μηνών, στο Αγαθονήσι. Η βάρκα στην οποία επέβαινε, προσέκρουσε στα βράχια εχθές τα μεσάνυχτα. Tο μωρό βρέθηκε στη θάλασσα, όπως και όλοι οι επιβαίνοντες. Μέσα στο σκοτάδι, σκαρφάλωσαν στα κοφτερά βράχια, όλοι βρεγμένοι και παγωμένοι, ενώ οι πνεύμονες του μωρού είχαν γεμίσει νερό.

Κάποιοι από τους λίγους κατοίκους του νησιού που δείχνουν αλληλεγγύη σε αυτό το δράμα που εξελίσσεται στο Αγαθονήσι, μετέφεραν την οικογένεια του παιδιού με το αυτοκίνητό τους στο λιμάνι. Άλλοι κάτοικοι του νησιού καθ’ όλη τη διάρκεια της νύχτας πάλευαν με αυτοσχέδια μέσα προσπαθώντας να το βοηθήσουν, χωρίς όμως να έχουν τη γνώση να χρησιμοποιήσουν το οξυγόνο ή κάποιο άλλο μέσο που διαθέτει το κέντρο υγείας του νησιού, το οποίο θα μπορούσε να είναι σωτήριο για το άτυχο μωράκι. Και όλα αυτά σε μία χώρα που θέλει να λέγεται ευρωπαϊκή (όρος πλέον ασαφής!), αλλά δεν φροντίζει να διαθέσει έναν γιατρό ούτε για την τοπική κοινωνία, αλλά ούτε και για την αντιμετώπιση αυτής της ανθρωπιστικής κρίσης που ξεβράζει κάθε βράδυ στις ακτές του νησιού εκατοντάδες μισοπνιγμένους πρόσφυγες, μεγάλη μερίδα των οποίων είναι μικρά παιδάκια.

Από αυτό το τραγικό περιστατικό δεν υπάρχει φωτογραφία που να έχει επικοινωνιακή αξία για να συγκινήσει τους Ευρωπαίους πολίτες και γι’ αυτό εμείς αντιπαραθέτουμε το σκοτάδι. Εκατοντάδες άλλα παιδιά βρίσκονται στην ίδια κατάσταση κάθε βράδυ και επιβιώνουν καθαρά από τύχη.

Ευχόμαστε καλό ταξίδι σε αυτό το μωράκι, που είχε ένα τόσο σύντομο πέρασμα από αυτό τον ανελέητο κόσμο, και τώρα πήγε να συναντήσει τα εκατοντάδες άλλα παιδάκια που είχαν τον ίδιο τραγικό θάνατο. Η οργή και η θλίψη που νιώθουμε όλοι μας, δεν επαρκεί για να αλλάξουμε κάτι από αυτή την κατάσταση.

Κατ’ αρχήν υπάρχει άμεση ανάγκη γιατρού στο Αγαθονήσι. Δεν είναι δυνατόν σε μία χώρα, όπου εκατοντάδες γιατροί και νοσοκόμοι ταξιδεύουν ως εθελοντές στις αναπτυσσόμενες χώρες, να παραμένει ένα νησί επί μήνες χωρίς να υπάρχει γιατρός για να καλύψει μία τόσο σημαντική θέση, αλλά και μία τόσο μεγάλη ανάγκη.

Όμως σε όλη την ακτογραμμή του Αιγαίου, υπάρχει τεράστια ανάγκη αλληλεγγύης από όλους όσους είναι σε θέση να αντιληφθούν το μέγεθος της τραγωδίας που εξελίσσεται δίπλα μας.

Το μόνο ελπιδοφόρο είναι ότι μέρα με τη μέρα, βλέπουμε να μεγαλώνει ένα κύμα αλληλεγγύης από όλο και περισσότερους πολίτες και φορείς, και με αυτό το κύμα οφείλουμε όλοι μας να συμπορευθούμε.

Ας μην έχουμε όμως αυταπάτες – υπάρχουν εκατομμύρια Έλληνες που δεν είναι σε θέση να το αντιληφθούν, όπως άλλωστε δεν ήταν σε θέση να αντιληφθούν και πάρα πολλά άλλα πράγματα που συμβαίνουν εδώ και δεκαετίες σε αυτή τη χώρα.

Υπάρχει βέβαια και μία άλλη μερίδα των συμπολιτών μας, που έχει βρει ένα λαμπρό πεδίο πλουτισμού μέσω της εξαπάτησης και της εκμετάλλευσης των προσφύγων.

Όλοι μας, μπορούμε να συνεισφέρουμε. Ο καθένας μας από εκεί που βρίσκεται και με πολλούς τρόπους. Αρκεί να υψώσουμε το ανάστημα μας, προβάλλοντας μία άμυνα έναντι του ρατσισμού και της εκμετάλλευσης που δέχονται οι πρόσφυγες, και συνεισφέροντας με οποιονδήποτε τρόπο.

• Θοδωρής Τσιμπίδης
• Διευθυντής - "Αρχιπέλαγος" Ινστιτούτο Θαλάσσιας Προστασίας